دوشنبه, 30 بهمن 1396
تربیت فرزندان
عنوان تاریخ نام - شهر
تربیت فرزند ۱۴ شهریور ۱۳۹۴ ساعت ۲۳:۱۲ مریم- تهران
سوال :
من 27 سالمه و یک پسر سه ساله دارم ساکن تهران هستم و پدر مادر خودم و همسرم تهران نیستند مهندسی کامپیوتر خوندم بسیار دوستدارم که شاغل بشم اما بخاطر پسرم که باید به مهد بره ناراحتم و تا امروز برای شغل اقدام نکردم اما واقعا از نظر روحی در فشارم و اصلا از وضعیتم راضی نیستم همسرم هم با کار کردنم مشکلی نداره اما خودم نمیتوانم وجدانم را به خاطر پسرم راضی کنم شرایط کار تهران هم از 8 صبح تا5بعداز ظهره که مسلما خروج و بازگشت ما به منزل طولانی تر نیز خواهد بود و فرزندم نیز باید این سختی را تحمل کنه از طرفی فرزندم در خانه تنهاست و بنظرم لازمه در هفته چند ساعتی به مهد برود تا هم روابط با همسنانش را یاد بگیرد و هم تنوعی باشد اما احساس میکنم هرروز اونم 12 ساعت زیاده چکار کنم؟کم کم دارم افسرده میشم
پاسخ : سلام؛ خواهر گرامی کار والدین برای زندگی بهتر خود و اولادشان هست؛ در حالی که الان کار کردن شما به نفع فرزند و همسر شما نیست؛ پس الان اولویت با فرزند شماست نه کار.
تربیت فرزند ۰۲ دی ۱۳۹۳ ساعت ۱۶:۱۹ سارا- تهران
سوال :
با سلام خانم 37 ساله اي هستم که چند سالی است كه شوهرم فوت کرده. يك پسر 9 ساله دارم ، خانواده ام اصرار دارند من با مادرم زندگي كنم كه ايشان با پدرم ناسازگاري شديدي دارند . كماكان كه طي اين شش سال گذشته هم همينطور بوده، اما احساس ميكنم براي تربيت فرزندم دچار مشكل شده ام ضمن آنكه با وجود 3 اولاد ديگر و داشتن همسر به خاطر عدم سازگاري مادر و پدرم نگران شرايط روحي مادر هم هستم ، لطفا راهنمايي بفرماييد من مشكل مالي ندارم اما از بي تفاوتي ساير اعضاء خانوادر قبال مادرم شديدا دلخورم
پاسخ : سلام؛ خواهر گرامی فعلا شما در قبال فرزند خود بیشترین مسوولیتو دارید؛ اگر احساس میکنید که تعلیم و تربیت فرزندتان در این فضا با مشکلاتی روبرو میشود، حتما جداگانه زندگی کنید.
تربیت فرزند ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۱۷ پریسا- تهران
سوال :
با سلام خدمت شما من در مورد تربیت دخترم واقعا مستاصل شده ام ایشان در یک خانواده مذهبی به دنیا آمده اند با فرهنگ و رسوم ایرانی ولی امسال که به کلاس دوم دبیرستان رفته من را دیوانه نموده یک روز می گوید من به چیزی اعتقاد ندارم نمازش را را با اجبار می خواند اهل کتاب خواندن نیست فقط میخواهد تلویزیون تماشا کند موزیک گوش دهد با موبایلش پیامک بزند و حتما هم با یک پسر صحبت کند از اواخر ابانماه بی حوصله شد یکروز از مدرسه زنگ زدند و گفتند خودزنی کرده یکی از دوستانش بهش گفته بود دستت را با تیغ بزنی خون بیاید آرام میشوی اراده نداره هرکار میکنم در برابر دوستانش تسلیم است نه بهشون نمیگه با من عین دوست میماند همه چیز را برایم مینوسید یا می گوید نمیدانم از اواخر اسفند به اصرار یکی از دوستانش با یک پسری ارتباط تلفنی برقرا کرد تللفن را ازش گرفتم تلفن منزل را داد منزل را قطع کردم به یکی از دوستانش گفت برایش گوشی و سیم کارت تهیه کند پیگیر شدم انها را پس داد دوباره دیدم کارت تلفن تهیه کرده و هرجور شده از پول خوراکی میگذرد و تا 2 سه دقیه گیر میاورد از منزل بیرون میرود که زنگ بزند چکار کنم خلاصه هر کاری انجام میدهد تا با یک پسر صحبت کند از بدی شانس ما هیچ دوست یا همسن و سال در فامیل نداریم که با هاشون ارتباط بگیرد پسر هم نداریم که لااقل بداند که پسر هم خطرناک است هم اینکه دیو نیست تازگی هم با پسری که حرف میزده دوستش بهش زنگ زده و گفته که دختر من با او صم صحبت میکرده و او هم ارتباط تلفنی را قطع کرده و گفته ما به درد هم نمیخوریم و باید برود دنبال کس دیگری بگردد نمیدانم با این روحیه داغونش چکار کنم
پاسخ : سلام؛ خواهر گرامی حتما با یک روانشناس در تهران از نزدیک صحبت کنید.
تربیت فرزند ۰۷ بهمن ۱۳۹۲ ساعت ۱۹:۵۳ سمیه - تهران
سوال :
سلام یک پسر7 ساله دارم که با هم زندگی می کنیم، امسال کلاس اول است و زمان انجام تکالیف خیلی طولانی می باشد و مرتب صحبت می کند، برای رفع این مورد با معلم ایشان صحبت کردم و بیان داشتند که فرزندم استرس دارد همچنین در سن 4 سالگی به مهدکودک می رفت و کم کم دچار استرس شد و شروع به ناخن جویدن کرد زمانی که استرس ایشان بیشتر شود شروع به جویدن ناخن می کند اگر در هر خصوصی به فرزندم فشار اورم حتی در خصوص کم کردن زمان درس خواندن دچار تیک عصبی می شود و مدت یک ماه است که در زمان غذا خوردن صدایی از خود در می اورد درخواست راهنمایی دارم باتشکرفراوان
پاسخ : سلام؛ حتما به یک روانشناس کودک در شهر خود مراجعه کنید.
تربیت فرزند ۰۵ خرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۳۸ ا.م-کرمانشاه
سوال :
اینجانب اولیای یکی از دانش‌آموزان کلاس اول دبیرستان هستم دختر من بنابه اقتضای سنش تندخویی‌های شدیدی نیز انجام می‌دهد که گاها قابل تحمل نیست از شما تقاضا دارم ما را در نحوه ارتباط با او راهنماییهای عملی بفرمایید.
پاسخ : والدین عزیز پرخاشگری علل گوناگونی دارد که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد. 1. معمولا بچه ها ی پرخاشگر والدین پرخاشگر دارند پس میتوان گفت در موارد زیادی منشاء پرخاشگری خود والدین هستند. 2. نابسانی و درگیری های متعدد بین والدین یا والدین و دیگر فرزندان نیز باعث پرخاشگر شدن دیگر فرزندان میشود. 3. تنبیه های مکرر و گاها نابجا نیز پرخاشگری در بچه ها را تقویت میکند. 4. ناکامی‏ها و سختی‏هایم زیاد زندگی 5. دوست یابی ضیعف بچه در بیرون و مدرسه 6. نازپرودگی و رفاه بیش از حد 7. دخالت بی‏مورد والدین در مسایل بچه 8. فیلم‏ها و بازی های خشونت آمیز 9. .... البته علل دیگری نیز برای پرخاشگری بچه‏ها شمرده شده است مهمترین آنها مطرح شد. لازم به ذکر است بهترین روش برای از بین بردن و یا کاستن از پرخاشگری پیدا کردن زمینه به وجود آورنده خشونت در مورد فرزند ما و از بین بردن آن است اما برای آگاهی بیشتر به موارد زیر نیز میتوانید توجه بکنید. روش هایی برای درمان پرخاشگری کودکان 1- محدودیت هایی برای کنترل پرخاشگری وضع کنید و آنها را به اطلاع کودک برسانید. 2- مدل های پرخاشگری را به حداقل برسانید. می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید: الف) ساعاتی را که کودک فیلم های خشونت آمیز تلویزیونی می بیند، محدود کنید. ب) فیلم ها، تصاویر و روزنامه کودک را به دقت انتخاب کنید. ج) الگوهایی را در اختیار کودک بگذارید که پرخاشگرانه نباشند. همکاری، مسئولیت و پیگیری مسائل مورد علاقه را با دادن مسئولیت به کودکان تشویق کنید. ح)همراه کودک برنامه ای تلویزیونی را ببینید و صحنه پرخاشگرانه آن را تفسیر کنید. 3- همدلی را افزایش دهید. آگاهی کودک را نسبت به رنجی که بر اثر پرخاشگری او در افراد یا حیوانات به وجود می آید، افزایش دهید. 4- رفتارهایی را که مغایر با رفتار پرخاشگرانه است، تقویت کنید. 5- به جای کودک پرخاشگر، به کودکی که به وی پرخاش شده توجه کنید. 6- نحوه ی ارتباط کودک را با افرادی که با او زندگی می کنند، مورد بررسی قرار دهید. 7- اگر قرار است کودک به دلیل رفتار خشونت آمیزش تنبیه شود، بهتر است به طریقی باشد که منجر به حمله انتقامی و تلافی جویانه از طرف کودک نشود. 8- فرصت تخلیه هیجانات را برای کودک فراهم کنید. 9- مباحث گروهی یا خانوادگی را که تأکید بر همکاری با دیگران دارد، به کار گیرید. 10- همکاری، مسئولیت و پیگیری مسائل مورد علاقه را با دادن مسئولیت به کودکان تشویق کنید. 11- برای مهارِ رفتار کودکان، فنون محروم سازی ممکن است تا حدودی مفید واقع شود. بنابراین رفتارهای پسندیده را به وضوح تشریح کنید و پاداش ها و کیفرهای آنها را بیان نمایید. 12- فعالیت های ساعتی او را در صورت امکان با شرکت کودکی دیگر طراحی کنید. 13- از تنبیهات بدنی پرهیز کنید. 14- علت رفتار پرخاشگرانه وی را بیابید. 15- ثبت وقایع روزانه، بازی درمانی، بازی های جالب، جمله سازی و گوش دادن فعال ممکن است به عنوان کمکی در جهت درک کودکان خشن به کار گرفته شود. 16- به کودک بفهمانید که با هر رفتار خشونت آمیز، خود را از شما بیشتر دور می کند. 17- از کودک پرخاشگر بخواهید الگوی مطلوبی برای خود بیابد و فهرستی از رفتارهای الگو را در کوتاه مدت اجرا نماید. 18- با کودک قرارداد رفتاری ببندید تا برای رفتارهای مطلوبش جایزه دریافت کند و نتیجه اعمال نامطلوبش را ببیند. منبع : زن روز

جستجو

Google

در این وبسایت
در كل اينترنت

پشتیبانی آنلاین